آرام ولی مصمم!
دو قطره آب اگر کنار هم قرار بگیرند چه میکنند؟
آنها تصویر قطره دیگر را در خود دیده و به هم می پیوندند و یک قطره بزرگ تر تشکیل میدهند.
اگر چند سنگ به هم نزدیک شوند چه میشود؟
آنها هیچ گاه با هم یکی نمیشوند هرچند تصویر سنگ دیگر را تا حدود در خود ببینند!
هر چه سخت تر و قالبی تر باشیم فهم دیگران برایمان مشکلتر و در نتیجه احتمال بزرگتر شدنمان هم کاهش میابد.
مهارتهایی را که مارا در جهت آرامش ,بزرگوارتر و اجتمایی شدن کمک میکند به یاد داشته باشیم:
نرمی
بخشش
مدارا
پشتکار
حال چه چیزی سخت تر و مقاوم تر است؟
آب یا سنگ!؟
اگر سنگی از کوه سرازیر شود و به مانعی برخورد کند چه میکند؟
اگر مانع کوچک باشد,از روی آن عبور میکند.
اگر متوسط باشد,آن را در هم میشکند.
اگر بزرگتر باشد پشت آن می ایستد,تا تقدیر بعدی چه باشد.
اما آب چه میکند:
ابتدا سعی میکند مانع را با خود همراه کند
اگر نتوانست بدون دردسر به دنبال فرار از کوچکترین روزنه میگردد...
و اگر باز هم نتوانست, صبر میکند تا به اندازه کافی قوی شود و آنگاه یا از روی مانع عبور میکند یا مانع را در هم میشکند.
آب در عین نرمی و لطافت در مقایسه با سنگ به مراتب سرسخت تر و در رسیدن به هدف خود مصمم تر و لجوجتر است.
سنگ پشت اولین مانع جدی می ایستد "ولی آب " خود را به سمت دریا می یابد.
در زندگی باید معنای واقعی سرسختی و استواری و مصمم بودن را در دل نرمی و گذشت جست و جو کرد.
گاهی لازم است کوتاه بیاییم اما نگاهمان را به سمت دیگری بدوزیم.صبور باشیم اما مصمم!